SHH
Blijf ons volgen, hier en op facebook met actuele informatie over huren en de belangen van huurders !

Vestia mag 17 huurovereenkomsten niet beeindigen

De kantonrechter in Rotterdam heeft de vordering van Vestia om een aantal huurovereenkomsten te beëindigen afgewezen. Vestia heeft het voornemen om 535 sociale huurwoningen in de Rotterdamse Tweebosbuurt te slopen en daar nieuwe woningen voor in de plaats te bouwen.
Vestia wil dat de huurders voor 1 januari 2020 hun woning verlaten. Een aantal huurders zijn het hier niet mee eens en weigeren hun woning te verlaten. Om dat toch af te dwingen stapte Vestia naar de kantonrechter.

Herstructurering

Volgens Vestia sluiten de plannen om de woningen in de Tweebosbuurt te slopen en daarvoor nieuwe woningen terug te bouwen aan bij de plannen die de Gemeente Rotterdam en het Rijk hebben voor fysieke kwaliteitsverbetering op Rotterdam Zuid. De sloop en herbouw van woningen heeft (mede) als doel stedenbouwkundige en sociale verbeteringen tot stand te brengen

 

Dringend eigen gebruik

De vordering op basis waarvan Vestia de huurovereenkomsten wil laten beëindigen is gebaseerd op artikel 7:274 lid 2 sub c BW (beëindiging huurovereenkomst wegens dringend eigen gebruik). Dit artikel kent een streng beoordelingskader.

 

Sloop

Binnen dit wettelijk kader kan sloop een reden zijn om de huurovereenkomst te beëindigen. Bijvoorbeeld als de exploitatie van de woningen aanzienlijke verliezen oplevert. Stedenbouwkundige ontwikkeling op zichzelf (zonder bijkomende omstandigheden) is geen grond voor dringend eigen gebruik.

 

Staat woningen
In deze procedure is de (al dan niet slechte) staat van de woningen geen onderdeel van het juridisch debat en dus niet vast komen te staan. Uit de stukken waarop Vestia haar dringend eigen gebruik baseert, komt wel telkens naar voren dat ook de slechte staat van de woningen in de Tweebosbuurt aanleiding is voor de voorgenomen sloop. Maar Vestia heeft de vordering hier niet op gebaseerd. Het speelt dan ook geen rol bij de beoordeling van de vordering van Vestia.

 

Betrekken van de bewoners
Er is geen sprake geweest van het (daadwerkelijk) betrekken van de bewoners bij de ontwikkeling van de plannen voor herstructurering. De bewoners is pas om input gevraagd nadat bekend was gemaakt dat hun woningen zouden worden gesloopt en zij hun woningen moesten verlaten.
Daarnaast hebben de bewoners in eerste instantie niet of nauwelijks hulp gekregen bij het vinden van andere, geschikte woonruimte. Terwijl het algemeen bekend is dat het tegenwoordig en zeker in Rotterdam niet eenvoudig is sociale huurwoningen te vinden
Ook is de bewoners niet de mogelijkheid geboden na sloop en nieuwbouw in de wijk terug te keren. Integendeel, Vestia heeft verklaard die mogelijkheid niet te willen geven en daar ook geen verplichting toe te zien.
En dat terwijl Vestia als kerntaak heeft om ervoor te zorgen dat personen in verband met hun lage inkomen goed en betaalbaar kunnen wonen (artikel 47 Woningwet).

 

Woningaanbod
De herstructurering die Vestia voor ogen heeft zou een vermindering opleveren van het aanbod in de laagste categorie van de sociale sector met 347 woningen. Tegelijkertijd zijn er zorgen- die ook door Vestia worden onderschreven- over de ontwikkeling van de voorraad van dat type woningen waardoor de doelgroep ernstig in de knel komt.

 

Alles afwegende
Er zijn geen motieven van financiële of bouwkundige aard. Het sociaal maatschappelijke motief dat Vestia naar voren brengt voor de Tweebosbuurt blijkt onvoldoende uit de overgelegde stukken.

Op stedenbouwkundig vlak is niet aangetoond dat dit deel van de wijk niet in stand zou kunnen blijven. Alles afwegende komt de kantonrechter tot het oordeel dat de herstructureringsplannen de strenge toets van het dringend eigen gebruik niet kunnen doorstaan.

De vordering van Vestia tegen 17 huurders wordt daarom in de vandaag uitgesproken vonnissen afgewezen. Rechtspraak 10-01-2020

 

 

Medewerker steelt miljoenen bij woningcorporatie Stadgenoot'

Een medewerker van de Amsterdamse woningcorporatie Stadgenoot heeft miljoenen euro's gestolen van het bedrijf, meldt De Telegraaf op basis van ingewijden.
De vrouw was senior financieel medewerker. Op die positie maakte zij jarenlang regelmatig geldbedragen van tussen de 10.000 en 20.000 euro over naar de rekening van haar minderjarige dochter, schrijft de krant. Van het geld ging zij gokken en boekte zij luxe vakanties.
Stadgenoot, de twee na grootste woningcorporatie van Amsterdam, bevestigt de fraude, maar zegt niet om hoeveel geld het gaat. "In het belang van het strafrechtelijk onderzoek kunnen we geen toelichting geven", zegt een woordvoerder.
Kale kip
De medewerker werd betrapt omdat ING de overboekingen niet vertrouwde en aan de bel trok. Stadgenoot heeft de medewerker direct ontslagen.
Stadgenoot probeert het geld terug te krijgen. "Maar van een kale kip is het lastig plukken", zegt een woordvoerder tegen De Telegraaf. De woningcorporatie kan tegen de krant niet zeggen hoe het mogelijk was dat de fraude niet eerder werd ontdekt. NOS 08-01-2020

 

Sociale huurwoningen in de knel

Onlangs zijn er cijfers verschenen over de stand van zaken bij sociale huurwoningen.

Het aantal huizen dat wordt verkocht of gesloopt ligt hoger dan het aantal dat beschikbaar komt door nieuwbouw of  aankoop. Daarnaast wordt een deel van de voorraad door de corporaties geliberaliseerd (huur boven de 720 euro geen recht op huurtoeslag).

 

Wachtlijsten worden langer, meer mensen hebben moeite hun huur te betalen of vallen buiten de boot. Tussen 2013 en 2017 zijn er 100.000 sociale huurwoningen minder gebouwd, er staan 2,2 miljoen sociale huurwoningen in Nederland, dat is 28% van van het woningbestand.

 

De bevolking groeid, wij hebben in verhouding meer sociale huurhuizen nodig, we zien echter het omgekeerde merkte een deskundige op in een interview met  De Stentor van 13-12-19, de belastingdruk bij corporaties en het politieke beleid van de afgelopen jaren om de huursector kleiner te maken zijn daar onder andere de oorzaak van.

 

 

Huurders beschrijven woningleed voor politici                                                                                                Kamerleden krijgen maandag 11 november een bundel met bijna 600 persoonlijke verhalen over de woningcrisis aangeboden. „Wij wonen met onze drie kinderen op 39 vierkante meter in Amsterdam. Mijn man en ik verdienen net boven de inkomensgrens en komen daarom niet voor sociale huur in aanmerking. Vrije sector is voor ons onbetaalbaar,” schrijft Rach uit Amsterdam op de actiesite wooncrisis.nl van huurdersclub Woonbond.

 

Veel bijdragen gaan over volwassen kinderen die noodgedwongen in het ouderlijk huis moeten blijven.

Zo schrijft iemand: „Mijn drie volwassen zonen wonen nog bij mij en mijn man thuis, omdat er geen betaalbare woningen beschikbaar zijn. Wij zitten dus met vijf volwassenen in een rijtjeshuis wat echt geen gezonde situatie is. Niemand heeft meer privacy. Hun enige privacy is de kamer waar ze vanaf hun geboorte in slapen. Mijn zonen hebben er toch recht op om zelf een eigen leven op te bouwen en eventueel een gezin te stichten?”


Moeder


Een briefschrijfster woont op haar 32e nog noodgedwongen nog bij haar moeder, schrijft ze. „Ik sta tien jaar ingeschreven in de regio Amsterdam en zes jaar in regio Almere. Ik reageer wekelijks maar mijn slagingskans is altijd ’zeer laag’. Ik ben op een leeftijd dat ik graag moeder zou willen worden maar een kind krijgen terwijl je thuiswonend bent is niet verstandig.”


De Woonbond gaat deze en andere verhalen aanbieden voorafgaand aan een Kamerdebat over de woningmarkt. De belangenvereniging pleit onder meer voor het afschaffen van de verhuurdersheffing, die zwaar drukt op het budget voor woningbouwcorporaties.


Geen rijke ouders


Mensen zitten ook vaak in de knel doordat ze te veel verdienen voor een sociale huurwoning en te weinig voor een woning in de vrije sector.
Zoals Stijn: „Ik zit al bijna drie jaar in een tijdelijke woning, waar ik inmiddels €1100 per maand voor betaal en over ruim twee jaar uit moet. Ik verdien te veel voor sociale huur. Kopen in deze markt op één inkomen, lukt alleen als je een jubeltonnetje krijgt van je ouders of de loterij wint. Ik heb geen ouders met een ton op de rekening en geen loten, dus dat wordt hem niet.”


Op de grond slapen


Het woningleed bij jonge gezinnen is vaak het gebrek aan ruimte, zoals bij Sami uit Amsterdam. „Mijn drie kinderen slapen in één kamer. Ik wacht al twintig jaar op een huis dat geschikt is voor een familie met vijf personen. Wij geven soms onze slaapkamer aan kinderen en slapen dan zelf op de grond. Wij kunnen niet meer zo leven”.
Een ander schrijft: „Mijn dochter en ik wonen in een studio van 18 vierkante meter. Ik sta acht jaar ingeschreven en heb nog geen geschikte woning gekregen”.


Nicole uit Zaandam heeft ook zwaar ruimtegebrek. „Mijn man en ik wonen in een kleine studio van 24 vierkante meter. Wij hebben allebei uit een vorige relatie een dochter. Wij staan nu al ruim 9,5 jaar ingeschreven en reageren iedere week op woningen via woningnet, maar staan nog steeds zeer laag.”


Geen kamer voor zoon


Gabrielle schrijft: „Ik woon in een tweekamer-appartement met mijn zoon van elf. Mijn zoon heeft echt een eigen slaapkamer nodig. En ik slaap in de woonkamer. Het wordt echt te klein voor ons. Help ons alsjeblieft. Ik zou jullie zo dankbaar zijn.”


Ouderen en gehandicapten klagen vooral over het gebrek aan een passende nieuwe woning, zoals Max. „Ik ben 56 jaar en gehuwd. Mijn vrouw heeft sinds enkele jaren last van reuma en krijgt daar steeds meer last van. We zitten nu in een particuliere huurwoning en willen kleiner en gelijkvloers gaan wonen. Er zijn bijna geen 55+ woningen beschikbaar en de wachtlijsten zijn enorm. Ook is de huur van een appartement nog hoger dan die van een gewoon woonhuis. Die huur kan ik niet opbrengen en voor een sociale woning kom ik ook niet voor in aanmerking, daar is mijn inkomen te hoog voor.”


Weduwe


Trudi is een weduwe op leeftijd die graag bij haar kinderen in de buurt zou wonen. „Ook in verband met mijn gezondheid. Jammer genoeg is mijn pensioen niet hoog genoeg om een appartement particulier te huren. Ik sta dus op een lange wachtlijst.”


Wonen bij ex


Een flink deel van de schrijvers zit in de problemen door een scheiding. Crista meldt dat ze zelfs nog noodgedwongen bij haar ex woont. „Na een relatie van veertien jaar hebben mijn partner en ik besloten om uit elkaar te gaan. Maar dit is inmiddels twee jaar geleden en we wonen nog onder één dak. Ik heb de huidige woning op mijn woonduur-jaren gekregen, dus is mijn ex meteen op zoek gegaan, maar tevergeefs.”

Bron; De Telegraaf 08-11-2019

3.000 huurders in 2018 uit huis gezet wegens huurschuld

 

Onlangs maakte Aedes, koepel van woningcorporaties, bekend dat vorig jaar 3.000 huishoudens uit hun corporatiewoning zijn gezet, bijna 20% minder dan in 2017. In een reactie pleit het CDA voor een verbod op huisuitzettingen.

 

Het aantal huisuitzettingen door woningcorporaties neemt al sinds 2013 af. In dat jaar werden nog ruim 6.000 huurders op straat gezet wegens huurschuld. Voor het grootste deel gaat het om alleenstaanden. Toch werden vorig jaar nog ruim 350 gezinnen met kinderen uit hun woning gezet.

 

Meteen schuldhulpverlening

 

De reden voor de daling van het aantal huisuitzettingen is dat steeds meer corporaties bij een huurachterstand meteen actie ondernemen: 86% van de corporaties schakelt in een vroeg stadium professionele schuldhulpverlening in. Ze proberen samen met schuldhulpverlening en gemeenten oplossingen te vinden. In de prestatieafspraken tussen gemeenten, corporaties en huurdersorganisaties is het voorkómen van huisuitzettingen een belangrijk onderwerp.
Driekwart vonnissen niet uitgevoerd
Voor een ontruiming is altijd een uitspraak van de rechter nodig. In 2018 gebeurde dat 12.000 keer, 1.500 minder dan het jaar ervoor. Driekwart van de vonnissen wordt dus niet uitgevoerd.

Medewerking van Rijk

 

Aedes wil de medewerking van het Rijk om het aantal huisuitzettingen nog verder te laten dalen. Op dit moment krijgen de Belastingdienst, het CJIB (Centraal Justitieel Incasso Bureau) en ziektekostenverzekeraars voorrang bij het innen van schulden, inclusief vaak gigantische incassokosten. ‘Op deze manier komen huurders met schulden nooit uit de problemen; overheid schrap die voorrang’, aldus Aedes-voorzitter Marnix Norder.

 

CDA wil verbod

 

In een reactie op de jongste cijfers pleit het CDA voor een verbod op huisuitzettingen als gevolg van huurschuld. Zeker als er kinderen bij betrokken zijn. Tegenover RTL zei CDA-Tweede Kamerlid René Peters: ‘Dan gaan ze naar de maatschappelijke opvang met die kinderen. Dat geeft ontzettend veel menselijk leed, maar ook hoge kosten en daarna gaan mensen weer naar een soortgelijk huis waar ze net zijn uitgezet. Ik vind dat erg onverstandig, duur en ook schadelijk.’ De stichting Eropaf!, die zich het kritisch geweten van de sociale sector noemt, pleit al langere tijd voor een verbod op ontruimingen als gevolg van huurschuld.

 

'Hardwerkende NLers'

 

Het CDA-standpunt is tegen het zere been van VVD-Kamerlid Daniël Koerhuis. ‘CDA vindt dat we wanbetalers niet moeten aanpakken. Leg dat maar een uit aan die hardwerkende NLers die wél elke maand hun huur of hypotheek moeten betalen’, twitterde hij. Het Kamerlid verwees daarbij naar een artikel op de website van RTL Nieuws

waarin de vijftienjarige Floris aangaf hoe zwaar een huisuitzettingen voor een gezin is. "Wij willen een normaal leven. Een huis en een moeder of vader die zich aan het eind van de maand geen zorgen hoeft te maken over of we nog warm kunnen eten". Woonbond 22-10-2019